Gwenaëll Rogge (20) vindt haar plaats als mecanicien in de buswereld

SECTOR

“Het zijn allemaal leuke collega’s, echte schatjes”, zegt Gwenaëll Rogge, die als 20-jarige vrouwelijke mecanicien startte bij Keolis in Landen. “Mijn mannelijke collega’s steunen en helpen mij volop bij het uitvoeren van zware taken. De sfeer zit hier echt goed”.

Gwenaëll Rogge (20) volgde een opleiding elektromechanica in Campus D’Hek in Landen. “De interesse daarvoor heb ik meegekregen van mijn papa die automecanicien is. Zelf ben ik ook heel graag bezig met mijn handen. Op een stoel zitten of louter uit boeken leren, is niets voor mij. Wanneer ik aan iets kan sleutelen en het mij echt boeit, ga ik er echt voor. Tijdens mijn technische opleiding werd er vooral gefocust op domotica en huishoudtoestellen. Wij konden wel werken aan een kleine motor maar sleutelen aan voertuigmotoren zat er niet in. Voor mijn stage kon ik terecht bij Keolis in Landen. Ik werd meteen betrokken bij enkele projecten, de mecaniciens gaven mij steeds toelichting en hielpen mij ook. Dat was echt heel fijn en heeft ertoe geleid dat ik hier na mijn opleiding als interim ben begonnen en ik hier sinds december 2025 vast werk”.

Johan Veugelen toont Gwenaëll Rogge hoe je de computer van een autobus kan uitlezen.

Samen kijken waar het fout zit aan de achteras.

Je verstand erbij houden

“Het is natuurlijk anders dan tijdens mijn stage toen het vaak beperkt bleef tot kijken, kleinere herstellingen en onderhoudswerken of al eens een wiel afnemen en monteren. Nu is het soms heel uitdagend en moet je soms aardig wat prutsen en sukkelen. Maar, éénmaal je een moeilijke klus hebt uitgevoerd, gaat het nadien vlotter omdat je de werkwijze kent”, licht Gwenaëll Rogge toe. “Voertuigtechnisch zijn er grote verschillen tussen de merken. De midibussen zijn vaak het gemakkelijkste om aan te werken hoewel zij soms anders zijn opgebouwd. Dikwijls begint het bij de grote bussen al met het uitlezen van de motor dat verschilt per werk. Stap voor stap komt het wel goed”.

In haar eerste maanden bij Keolis heeft Gwenaëll Rogge samen met de collega’s al een versnellingsbak uit een bus gehaald en een motorblok er opnieuw in geplaatst. “Echt werken aan de motoren zat er nog niet in. Dat is ook het meest interessante omdat het nog echte mechanica is. Elektrische bussen worden zeker een uitdaging maar daarvoor moet ik nog een opleiding volgen. En dan moet ik ook nog gaan voor mijn rijbewijs D opdat ik testritten kan uitvoeren met een bus of een voertuig onderweg kan ophalen”.

Johan Veugelen licht Gwenaëll Rogge toe waar de motor is vastgelopen en onherstelbaar kapot is gegaan nadat een chauffeur een waarschuwingslichtje negeerde.

Het zijn echte schatjes

“Samen met Jaan Degreef, die zes maanden ouder is dan mij, zijn wij hier de jongste technici in een ploeg van acht personen tussen 20 en 60 jaar. Maar, wij hebben nog een ‘jong brein’ hé. Het is ook tof dat stelplaatsverantwoordelijke Frank Gysemberg wil dat wij voortdurend bijleren”, geeft Gwenaëll Rogge aan. “Eigenlijk zijn het hier allemaal leuke collega’s. Zij staan altijd klaar om je te helpen. Het zijn echte schatjes. Ik heb hen graag. De sfeer zit hier goed”. Dat bevestigt oudere collega Johan Veugelen. “Het is plezant om hier te werken. Wij lachen veel, wij helpen mekaar en overleggen samen in het Nederlands, Engels, Frans en Duits om een technisch probleem op te lossen. Soms moet Gwenaëll wel even wachten als zij iets vraagt en ik een elektrische storing analyseer of aan het verhelpen ben, maar daarna ben ik een en al oor. Ook Jaan Degreef, Yohannes Mekonen, Mohammed Rhoulam, Krzysztof Jesiolkiewicz en Goedele Loossens van de vaste ploeg zijn er om te helpen waar nodig. Gwenaëll weet dat zij bij ons terecht kan en wij zijn er ook voor haar”.

“Bij Jaan Degreef en Johan Veugelen en de andere collega’s kan ik altijd terecht voor meer toelichting of hulp”.

Gwenaëll Rogge

Geen fitness-abonnement nodig

Of het voor Gwenaëll Rogge meteen klikte in een toch wel uitgesproken mannenwereld van mecaniciens en technici die aan bussen sleutelen, motorblokken en reuzegrote wielen verplaatsen? “Ik ben altijd al gewoon geweest om tussen de mannen te zitten. In de klas elektromechnica was ik het enige meisje tussen twee jongens. In de hogere jaren was ik zelfs de enige leerling. Al van tijdens mijn stage klikte het hier met de mecaniciens. Sommige chauffeurs kijken nog wel eens op als zij weten dat ik zwaar werk heb verricht. Ik doe het graag en heb geen fitness-abonnement nodig om mijn conditie op peil te houden. Als ik echt heel zwaar werk moet uitvoeren, is er altijd wel een collega om je bij te staan. Zware jobs voeren wij overigens altijd uit met twee personen”.