“Ja, ik heb ambitie met mijn paarden.”

De passie van busondernemer Katty Van Welde: wedstrijdpaarden fokken

Deel dit artikel met uw collega's

In onze sector hebben medewerkers naast hun beroep ook nog andere activiteiten waarmee ze passionneel bezig zijn. In ons E-zine gaan we hier graag op in, met de nieuwe reeks "Gedreven door passie". Lees ons eerste portret.

Katty Van Welde is de derde generatie aan het stuur van Autocars Van Aerschot in het landelijke Schoonderbuken bij Scherpenheuvel. Voor en na het werk in het familiebusbedrijf is Katty uren in de weer in haar paardenfokkerij Stal Aegroschot.

Dagelijks drie uur bij de paarden

“Autocars Van Aerschot run ik samen met mijn man Peter en onze dochter Merel. Ook mijn ouders Sonia en André zijn nog erg actief in het bedrijf. De paardenfokkerij is een gezamenlijk hobby van ons gezin. De paardenstallen bevinden zich achter ons bedrijf. We kunnen de taken dus verdelen. Ik neem meestal de shift ’s morgens. Ik geef de paarden eten, laat ze eventueel in de wei, poets de paddocks en zet het eten voor ’s middags klaar. Dan ga ik naar het bedrijf. ’s Avonds doe ik de grondoefeningen met de dressuurpaarden. Zo ben ik elke dag toch drie uur met de paarden bezig. En in het weekend bezoeken we wedstrijden. In deze wereld is het immers belangrijk om een netwerk op te bouwen.”

Een perfecte balans

“Zelf paardrijden doe ik niet meer. Als je dat doet, moet je een doel hebben en wedstrijden rijden. Daar steek je tijd in die ik niet heb. Maar ik heb veel voldoening aan het grondwerk met de dieren. Het is een aparte manier van communiceren met de paarden. Ook die fysieke arbeid, dat buitenzijn, de beweging, dat is voor mij een perfecte balans. Ik heb dat nodig. Ik geniet er ook van. In het bedrijf doe ik immers vooral bureelwerk. Soms kan het wel druk worden. Veulens worden geboren in de periode van april tot juni. Dat is ook een zeer drukke periode in een busbedrijf. Dan gebeurt het dat ik sommige nachten mijn bed amper zie. Maar dat neem ik er bij.”

Voortdurend zoeken naar verbetering

“Aanvankelijk fokten we Oldenburgers. Dat zijn dressuurpaarden met een heel goede instelling en die willen werken. Omdat Merel aan jumping doet, zijn we ook met Belgisch Warmbloedpaarden begonnen. Je zoekt voortdurend naar verbeteringen om een goed sportpaard te fokken. Je kijkt naar de minpunten en selecteert een hengst die deze kan opwaarderen. Dan heb ik het niet enkel over fysieke kwaliteiten maar ook mentale. Net zoals een topatleet moet ook een paard tussen de oren de cool kunnen bewaren.”

“Dat is misschien de ondernemer in mij”

“We verkopen onze paarden aan professionele en amateurruiters. Dat lukt steeds vaker. Ik wil onze paarden op een steeds hoger niveau zien opduiken. Tja, dat is misschien de ondernemer in mij. Ik hou niet van half werk. Ik wil vooruitgaan. Uiteindelijk is het onze droom om internationaal succesvolle sportpaarden te fokken. Als het zou lukken om daarbij een gekeurde hengst te fokken, dat zou de kers op de taart zijn. Als je zo’n vaderfiguur in je stal hebt, dan komen anderen fokkers naar jou. We hebben alleszins een goede basis om ooit dit niveau te bereiken.”

Hoe is het allemaal begonnen?

“Als kind deed ik aan dressuur. Nadat ik ging studeren, verdween de paardensport echter uit mijn leven. Pas toen onze dochter Merel een paard wilde, voelde ik opnieuw de goesting opwellen. Niet zozeer om zelf te rijden, maar wel om paarden te fokken. Mijn man Peter en ik zijn dan twee jaar een avondopleiding gaan volgen. In 2009 hebben we onze eerste merrie gekocht. Toen begon de lange weg in de zoektocht naar een merrielijn die goede sportpaarden aflevert. Zo heeft het paardenvirus weer in ons leven toegeslagen!”