Willem Stam en Guerric Deblire rijden met passie

Twee verhalen, éénzelfde drive

Iemand die gedreven is om te rijden hou je niet tegen. Twee inspirerende persoonlijkheden, Willem Stam en Guerric Deblire, hebben er alles voor gedaan om achter het stuur te kunnen zitten en in de bus- en autocarsector te werken. Hun drijfveer: de passie voor het rijden en het menselijk contact.

GESCHREVEN VÓÓR DE PANDEMIE

Deel dit artikel met uw collega's

Willem Stam: lijnchauffeur

In Lommel bij VBM (groep Hansea) is Willem Stam voltijds lijnchauffeur. Van opleiding is Willem echter kok. Hij werkte meer dan 20 jaar in verschillende (sterren)restaurants tot hij bij een zwaar moto-ongeval zijn linkerbeen verloor. Na een lange periode van revalidatie en leren staan en gaan met een kunstbeen, dacht Willem terug te gaan koken. Het voortdurend staan en draaien maakte dit echter onhoudbaar. Willem kon zich geen andere werkplek dan een keuken inbeelden, ook niet toen zijn zoon die al bij VBM reed, voorstelde om met de bus te gaan rijden. "Ik kon mij daar helemaal niks bij voorstellen," zei Willem. Hij reed een aantal keren mee met zijn zoon en dacht: "Waarom niet?"

“Ik ken ondertussen alle lijnen"

Na een positief advies van het CARA en een opleiding bij de VDAB in Herentals, behaalde Willem zijn rijbewijs en vakbekwaamheid. Bij VBM mocht hij onmiddellijk aan de slag, eerst deeltijds, later stilletjes aan naar voltijds. Willem stelde zich nadien kandidaat als reservechauffeur. "Hierdoor heb ik veel meer afwisseling. Ze mogen mij altijd bellen om in te vallen, Ik ken ondertussen alle lijnen." Willem rijdt zowel met belbusjes, standaardbussen als gelede. Hij houdt van uitdagingen en van het contact met de reizigers. "Als er nieuwe bussen worden geleverd, ben ik er als eerste bij om uit te zoeken waar elk knopje staat en hoe het rijdt," zegt Willem er fier bij.

“In deze job word ik wel 100 jaar”

De verstandhouding met de collega's is perfect. "Wanneer ik met een bus moet buitenrijden die helemaal achter op het plein staat, is er vaak een collega die er heen loopt om die tot aan de deur van het chauffeurslokaal te brengen, ik heb hier alleen maar toffe collega's!" In de zomer komt Willem als het warm is, net zoals de anderen, in korte broek. Dan ziet iedereen zijn prothese. "Niemand zegt daar iets over, ik voel mij ook niet anders dan mijn collega's. En als mensen verbaasd kijken, dan is dat hun probleem." "Ik had er veel eerder aan moeten beginnen," voegt Willem er nog aan toe, "in deze job word ik wel 100 jaar." We wensen het hem zeker toe.

En wat denkt de ondernemer?

Jan Dens, verantwoordelijke van VBM in Lommel, is blij met een werknemer als Willem. “Hij is bij ons begonnen zoals alle andere chauffeurs: eerst deeltijds en dan stilaan doorgestoten naar voltijds. Wij appreciëren de soepelheid van Willem, we kunnen altijd beroep op hem doen als iemand ziek is of een dienst wil ruilen. Willem geniet niet van een speciaal statuut wanneer het om de werkverdeling gaat: hij draait mee zoals alle andere chauffeurs. Dit bewijst dat een fysieke beperking geen bezwaar is om een bus te besturen. Ook zijn collega’s zien Willem als een volwaardige chauffeur die zijn job goed uitvoert.”

Guerric Deblire, planner

In Godinne, een gemeente aan de oevers van de Maas in de buurt van Dinant, kwijt Guerric Deblire zich van zijn voornaamste taak: 49 schoolvervoertrajecten plannen en beheren. In het toeristisch seizoen helpt hij ook uitstappen organiseren. Hij creëerde de brochure met het aanbod aan ééndagsuitstappen. Guerric werd geboren met een defect gen, waardoor hij geen spierkracht heeft. Zijn vader, Patrick Deblire, heeft zijn zoon proberen te overtuigen om niet in het familiebedrijf te stappen. Maar als je tussen de autocars bent opgegroeid, droom je van niets anders.

Een aangepaste minibus

Toen Guerric aankondigde dat hij wou leren rijden, dacht zijn omgeving “dat lukt hem nooit”. Maar Guerric hield dapper vol: hij legde de rijvaardigheidstests aan het CARA af, volgde 10 uur rijlessen in Vlaanderen (in het Franstalige landsgedeelte zijn er geen gespecialiseerde instructeurs) en oefende bijna een jaar lang geduld tot zijn voertuig helemaal aan zijn handicap was aangepast. Zodra hij over zijn voertuig met aangepaste besturing beschikte, begon hij te oefenen in het gezelschap van zijn vader, vele uren lang. Guerric slaagde in zijn rijproef en behaalde zijn rijbewijs en nu rijdt hij trots en met zichtbaar gemak over de wegen van ons land.

“Ik wil ter plaatse een kijkje gaan nemen”

Guerric kan nu elke ochtend zelfstandig naar zijn werkplek rijden. “Ik wil mijn pas verworven mobiliteit ook gebruiken om ter plaatse te gaan kijken, bijvoorbeeld wanneer een chauffeur een omleiding heeft gesignaleerd. Zo kan ik beter inschatten welke impact dit zal hebben op de duur en lengte van het schooltraject, zodat ik het kan optimaliseren”, zegt hij.

Wij mochten Guerric vergezellen op een kort traject. Hij geniet met volle teugen van zijn nieuwe vrijheid. Hij mag niet aan het stuur van een autocar plaatsnemen, maar bestuurt zijn minibus als een volleerd chauffeur, soepel en handig. Hij stelt zijn competenties ook elke dag ter beschikking van het familiebedrijf. En hij houdt van zijn werk, vooral het menselijke contact met de chauffeurs van het bedrijf.

Hoe reageert Patrick Deblire, zijn vader?

“Toen Guerric ons vertelde dat hij voor het bedrijf wou werken, vroegen wij ons af wat zijn taak kon zijn en hoe wij dit moesten organiseren. Wij hebben de toegang tot het kantoor en zijn werkplek aangepast. Nu Guerric zelfstandig overal naartoe kan rijden, kan hij volwaardig functioneren in het bedrijf. Meer nog, Guerric is onmisbaar geworden voor onze organisatie. Een duidelijk bewijs dat een handicap geen hinderpaal mag zijn om in onze sector te werken.”

Ook medewerkers met een lichamelijke beperking kunnen functies innemen in bus- en autocarbedrijven, zowel als chauffeur, als administratieve werkkracht. Elke invulling moet apart worden bekeken. Bij een eventuele aanpassing van de infrastructuur, zijn er incentives van verschillende (gewestelijke) overheidsinstanties die de tewerkstelling van andersvaliden ondersteunen.